Entropia - opowieść z pogranicza nauki i ... życia ;)

źródło: https://masteroftheuniverseweb.wordpress.com

Zjawisko entropii najłatwiej można chyba wyjaśnić przykładem Wielkiego Wybuchu. Na początku było coś bardzo małego, malusieńkiego... ale miało mnóstwo energii i nagle BUM - powstały całe przepastne galaktyki, piękne planety, a nawet czarne dziury.

O jeleniu, który wskoczył do łomżyńskiego herbu 

Mural w Łomży na ulicy Giełczyńskiej/ fotografia własna

Dziś w moim rodzinnym mieście wielka feta - 600 lecie nadania praw miejskich. Pamiętam legendę z dzieciństwa tłumaczącą skąd jeleń i gałąź dębu w herbie. Niedawno natrafiłam na jej pełną piękną, ale długaśną i napisaną niezrozumiałym już dla młodego pokolenia językiem. Na dowód przytoczę fragment:

"Kazali bić juchę Krzyżaka, to biłem. Zwyczajnie."

A girl with an umbrella

źródło: http://joyful31.com/2016/07/15/pray-with-belief/

It was the third hard year with no rain. The crops had disappeared and trees had lost their leaves standing out like cactuses on the dusty horizon.

Janusz Korczak - mój święty od dzieci

Fotografia z książki - Janusz Korczak Pisma Wybrane

Długo zastanawiałam się co by tu napisać na Dzień Dziecka. Gdzieś "z tyłu głowy" pojawił się Korczak. To dzięki niemu wybrałam studia pedagogiczne. Pierwsze książki kupione za własne pieniądze przykuły moją uwagę.

Pod zielonym jaworem - piosenka z dzieciństwa mojej mamy 

Portret mojej mamy z nami namalowany przez A.Pomianowską

Dziś z okazji Dnia Matki piosenka, którą śpiewała nam nasza mama, a jej z kolei jej mama, a jej mamie jej mama ...  .

Oczywiście ja śpiewałam ją swojej córce i co tu dużo gadać synom też. Niestety w wersji mojej mamy utwór miał tragiczne zakończenie.

Zielone Świątki - tatarak w kątki

źródło: http://prkmirow.pl/tag/zielone-swiatki/

Parę lat temu założyliśmy z przyjaciółmi nieformalną grupę TATARAK. Nazwa nie była zresztą przypadkowa.

Kości Proroka Ałbeny Grabowskiej - historia utkana z opowieści

Niech, że nie zabrzmi to zbyt familiarnie, ale znam Ałbenę Grabowską. Piszę to, bo wiem jak na co dzień zapracowaną, oddaną mądrze swoim dzieciom i jednocześnie wrażliwą społecznie jest osobą. Tym bardziej zdziwiłam się, gdy po niespełna roku od wypowiedzianej publicznie w Instytucie Bułgarskim zapowiedzi, że odpocznie i prędko nic nie napiszę trzymam w ręku jej nową, już przeczytaną niesamowitą książkę.