Legenda o Świętym Marcinie i świętomarcińskich rogalach

Św. Marcin był rzymskim żołnierzem, ale jednocześnie człowiekiem wrażliwym na ludzką niedolę. Pewnego dnia, wchodząc z wojskiem do Amiens, zauważył przy bramie miejskiej ubranego w łachmany żebraka. Jego ciało całe było w ranach. Dodatkowo wiał mroźny wiatr i biedak kulił się z zimna. Marcin niewiele myśląc przeciął mieczem swoją żołnierską pelerynę, cały swój majątek, na pół i połowę oddał nieznajomemu.

The Story about how Stanford University started

The statue of the Stanford Family on the University Campus/ źródło: https://en.wikipedia.org/wiki/Stanford_University

One day at the Harvard University principal's office a strange elderly couple appeared. They looked modest and and a bit tired as they had just got off a train at Boston Station. She wore a modest dress and the same her husband was in a comfortable but cheap suit.

At first glance, the secretary decided that those people at Harvard had nothing to look for.

Halloweenowe Opowieści z Edynburga

Edynburg to wyjątkowo halloweenowe miejsce na mapie Wielkiej Brytanii. Poznałam je i pokochałam w czasie licznych rodzicielskich wizyt u studiującej tam wówczas córki. Miejscem, do którego szczególnie lubię wracać jest Scottish Storytelling Centre. Marzy mi się takie centrum storytellingu tu nad Wisłą.

Opowieść o sztuce zadawania ważnych pytań i idei Socrates Cafe

Wpadła mi w wakacje w ręce książka Christopher'a Philips'a "Socrates Cafe". Przeczytałam ją najpierw po angielsku, ale idea tzw. 'examined life' i sztuki stawiania w życiu ważnych pytań sprawiła, że postanowiłam sprawdzić jak tłumacz Michał Lipszyc poradził sobie z doborem słów w docieraniu do sedna spraw najważniejszych. Tym bardziej, że "Socrates Cafe" jest nie tylko zapisem dyskusji dotyczących miłości, przyjaźni, wolności ..., ale to również intymne wyznanie autora poszukującego sensu własnego życia. Pozwólcie, że przedstawię próbkę tych dociekań we własnym dowolnym tłumaczeniu:

The Wise Men of Gotham Stories

źródło: https://en.wikipedia.org/wiki/Wise_Men_of_Gotham

Why did the men of Gotham act like 'mad men' or 'fools'? With at least twenty tales of their foolery, there should have been a good reason for such behaviour.

According to some traditions, the men of Gotham pretended to be quite mad and stupid to avoid the costs that would have been entailed in hosting King John, who reigned from 1199 to 1216. King John might either build a hunting lodge or buy a castle and grounds around that place. 

There are different versions. One says that the townsmen had no desire to be saddled with this expense, and therefore when the royal messengers appeared, wherever they went they saw the people occupied in some idiotic activity. The king was then told of it, abandoned his intention, and the "wise men" of the village remarked, "We know there are more fools that pass through Gotham than remain in it."

Opowieści o ukrytych skarbach

Finding hidden treasure in a field /Thomas Bertram - źródło:https://pixels.com

Motyw poszukiwania skarbu to przepis na niejedną niesamowitą historię. Często szukamy czegoś całe życie, a tymczasem okazuje się, że to "coś" lub "ktoś" jest tak blisko. 

Natknęłam się ostatnio na piękny angielskojęzyczny zbiór opowieści, gdzie autor Nick Owen zebrał pełne metafor historie, które odpowiadały na jego własne pytania i życiowe rozterki. Przytacza powiedzenie swojego nauczyciela: "We teach best what we most need to learn" (Najlepiej nauczamy tego, co sami najbardziej potrzebujemy zrozumieć i poznać.) Opowieści są najstarszym narzędziem dydaktycznym. Najlepiej, więc opowiadamy te historie, których sami potrzebujemy, by przeprocesować życiowe dylematy, lęki czy trudne emocje.

Ale ..., posłuchajcie co wydarzyło się w pewnej małej wiosce.

Opowieść o "Karczmie na rozdrożu" Juliana Ejsmonda

Chełmoński, Józef. “Przed karczmą – Pejzaż jesienny”/ źródło:http://www.pinakoteka.zascianek.pl

Tak a propos wczorajszego Marszu Miliona Serc i dzisiejszych o nim komentarzy w "jedynej słusznej i prawdomównej telewizji" nie przypadkowo nazwanej "szczujnią". Sączący się tam jad na ludzi uważających inaczej jest niewyobrażalny. Słowo: dialog praktycznie wyszło z użycia. Przypadkowo natknęłam się na przedwojenny utwór Juliana Ejsmonda "Karczma na rozdrożu", który jest niestety wciąż zaskakująco aktualny.