Opowieści Vincenza jako narzędzie wprowadzające ucznia w świat wartości - szkic o osobistych doświadczeniach pedagogicznych
Stanisław Vincenz - pisarz, filozof, etyk, tłumacz[1], redaktor[2], działacz kulturalno-oświatowy[3] był również pedagogiem, który za narzędzie swej pracy wybrał słowo. Warto zauważyć, że Vincenz – pedagog to przede wszystkim aksjolog. Z filozofią wartości, jako nowopowstałą dziedziną nauki, musiał pisarz zetknąć się podczas swoich wszechstronnych studiów w Wiedniu. To wtedy różnicowała się refleksja nad pojęciem wartości, a wynikły z niej chaos aksjologiczny można obserwować do dziś[4].
Opus magnum Vincenza „Połonina”, zdaje się być na ten zamęt odpowiedzią, a jak zauważa Mirosława Ołdakowska-Kuflowa nikt nie pisze, że jest to dzieło dydaktyczne[5]. Tetralogia cała utkana jest z opowieści, gdzie temat wychowania człowieka i dobre, mądre życie to temat wiodący.





