Belgijskie opowieści z Dinant i nie tylko

Coraz mniej entuzjastycznie podchodzę do spontanicznych wyjazdów, ale taki z powodów rodzinnych to zupełnie inna sprawa. I tak na szybko zaplanowaliśmy nasz wyjazd do Luxemburga. I tu od razu polecajka. Jeśliby chcielibyście dojechać w miarę szybko i tanio, a przy okazji coś zwiedzić i przeżyć degustację belgijskich piw to wybierzcie lot do Brukseli i z opcją samochód. Dojedziecie stamtąd sprawnie do Luxemburga, po drodze odwiedzając wiele malowniczych zakątków belgijskiej Walonii znanej z tajemniczych legend.

Tuż za lotniskiem warto wstąpić do Abbey de Floreffe. To stare opactwo, które jak większość w Belgii warzyło również piwo.

Obecnie jest to miejsce dość podupadłe. Tu fasada kościoła z niszczącą ją roślinnością.

 

Ze znajdującego się nieopodal tarasu można jednak podziwiać takie widoki na dolinę Mozy.

Widoczne zielone łąki, służą młodzieży uczącej się obecnie w opactwie zamienionym na szkołę.

Z drugiej strony kościoła znajduje się zresztą boisko do koszykówki, którego strzeże posąg Maryi z Dzieciątkiem - dosłownie w rogu boiska.

   

A w samym kościele znajdują się uczniowskie szatnie i prysznice. To wszystko wraz z innym posągiem Maryi z Dzieciątkiem bez głowy budzi dość dojmujące uczucia.

Na szczęście nieopodal znajduje się miasteczko Dinant, które w realu wygląda nawet lepiej niż w turystycznych folderach.

Nad miastem góruje cytadela, przy której Katedra Notre Dame wydaje się być kolosem. A tu na pierwszym planie Charles de Gaulle pilnie strzeże mostu. Choć lokalna legenda wspomina o Sierżancie Rybaku - duchu, który strzegł mieszkańców przed niebezpieczeństwami związanymi z rzeką. Według legendy, gdy nadchodziła burza, Sierżant Rybak ukazywał się na brzegu Meuse, wzywając do zachowania ostrożności.

Widoczne na moście saksofony związane są z inną realną i żyjącą tu osobą. Urodził się w Dinant Adolph Sax twórca tego instrumentu. Warto zajrzeć do domu w którym mieszkał i tworzył. Dziś znajduje się tam maleńkie otwarte dla wszystkich muzeum. Wyczytałam tam, że....

Będąc w Dinant koniecznie trzeba zajrzeć do Maison Leffe. W dawnym zakonie Trapistów od XIII wieku produkowane jest słynne belgijskie piwo Leffe. Polecam to miejsce na degustację i medytację jednocześnie.

 Warto również z Maison Leffe spojrzeć z tamtejszego dziedzińca na panoramę miasteczka z innej perspektywy.

Prawdziwą perłą Dinant jest jej XII wieczna Katedra Notre-Dame, z pięknymi witrażami. 

i gotyckim ołtarzem

Dinant słynie również ze swojego miejsca mocy. Jest nim skała Rocher Bayard. Ta spektakularna formacja skalna majestatycznie wznosi się w dolinie Mozy, a jej unikalny kształt podkowy i imponujące rozmiary sprawiają, że jest to prawdziwy skarb natury. Według legendy skała powstała w wyniku potężnego uderzenia kopytem konia Bayarda, należącego do czterech synów Aymona. Od tego czasu Bayard Rock jest uważany za symbol siły i odwagi.

Oczywiście mimo, że jak wspomniałam podróż była spontaniczna to jednak zaplanowałam ją w każdym detalu. Dzięki nowym technologiom opracowałam dla zapracowanego męża mapę Google z zaznaczonymi wszystkimi atrakcjami po drodze. I tak mimo, że już się ściemniało dysponując dokładnymi wskazówkami dotarliśmy do Zameczku, który podobnie jak zresztą całe Dinant słynie z licznych legend i otoczony jest aurą tajemniczości. Aby się tam dostać musieliśmy zostawić samochód i iść już prawie w mroku wzdłuż rwącej rzeki. 

Przechodząc obok starego młyna

 i w końcu ukazał się nam taki widok

Zamek Walzin obecnie znajduje się w rękach prywatnych i niemożliwe jest jego zwiedzanie. Wierzcie mi jednak, że warto nawet w niesprzyjającej aurze wybrać się w jego okolice na spacer i posłuchać szeptów okolicy.

Podobno Zamek ma również swoją Białą Damę. Duch tajemniczej kobiety, ponoć w noc pełni księżyca przechadza się po murach zamku. Mówi się, że jej pojawienie się zwiastuje zbliżające się nieszczęście, ale niektórzy twierdzą, iż niesie ona też ze sobą przesłanie nadziei i odrodzenia.

My żadnych zjaw nie dostrzegliśmy, ale może dlatego, że pędziliśmy do Luksemburga. Naszym celem było spotkanie tam pewnego 30-latka w dniu jego urodzin. Była to niespodzianka, więc Jubilat na nasz widok zareagował jakby zobaczył ducha. Dostarczyliśmy wiele cennych ksiąg i emocji.

Mój syn to prawdziwy miłośnik piwa. Stąd może historia, która przypomniała mi się w Dinant, gdy postawiono przed nami trzy puchary Leffe o różnych kolorach i aromatach.

Jest to opowieść o pewnym Irlandczyku, który przyszedł do pubu w Dublinie i zmówił trzy kufle piwa. Wypił parę łyków z pierwszego, potem z drugiego, a następnie z trzeciego. I tak od nowa, wypił wszystkie trzy kufle. Następnie zamówił trzy kolejne.

Barman zwrócił się do niego:

- Wie pan, piwo byłoby lepsze gdyby zamawiał pan kolejno po jednym kuflu.

- Tak wiem, ale mam dwóch braci - jednego w Stanach, a drugiego w Australii. Kiedy się rozstawaliśmy, obiecaliśmy sobie, że właśnie w ten sposób będziemy pili guinnessa, pamiętając jeden o drugim. Dwa pierwsze kufle są dla moich braci, a trzeci dla mnie. 

- Jaki wspaniały zwyczaj- powiedział poruszony barman.

Irlandczyk zaczął regularnie przychodzić do pubu. 

Jenak któregoś dnia zamówił tylko dwa kufle. Zauważył to nie tylko barman, ale i inni bywalcy pubu. Kiedy więc mężczyzna podszedł do baru, barman powiedział:

- Proszę przyjąć wyrazy najgłębszego współczucia.

- Nie, nie, wszystko w porządku - rzucił Irlanczyk. - Wstąpiłem po prostu do kościoła mormonów i musiałem skończyć z alkoholem.