Opowieści ze Świata Zofii i o co chodzi z polskim tłumaczeniem

Książkę "Świat Zofii" przeczytałam bardzo dokładnie w czasach dla mnie trudnych. Ze złamaną prawą ręką mogłam sobie pozwolić na lekturę nieśpieszną.

Zachwycił mnie rozdział o Darwinie, a zwłaszcza jego zakończenie. Pozwólcie, że posłużę się zdjęciem.

Rozdział kończy się niesamowitym wierszem autorstwa Thomasa Hardy-iego. Tu końcówka wiersza.  

Utworem "Transformations" - "Przemiany" zachwyciłam się. Poniżej pełen tekst po angielsku.  

Portion of this yew

Is a man my grandsire knew,

Bosomed here at its foot:

This branch may be his wife,

A ruddy human life

Now turned to a green shoot.

These grasses must be made

Of her who often prayed,

Last century, for repose;

And the fair girl long ago

Whom I often tried to know

May be entering this rose.

So, they are not underground,

But as nerves and veins abound

In the growths of upper air,

And they feel the sun and rain,

And the energy again

That made them what they were!

Nigdzie nie mogłam znaleźć jego polskiego tłumaczenia. Postanowiłam więc nabyć polskie tłumaczenie książki "Świat Zofii", by sprawdzić jak ten fragment wybrzmiał po polsku  i doznałam jednego z największych rozczarowań literacko-tłumaczeniowych. Spójrzcie zresztą. 

Podobnie jak w wersji angielskiej mamy dialog na temat sensu istnienia między umierającym Faustem, a Mefistofelesem z drugiej części, aktu piątego słynnej sztuki Goethego.  

Tytułowa Zofia docenia pełną optymizmu postawę Fausta i jego poszukiwanie sensu w każdym przeżytym życiu. Jej nauczyciel, filozof - Alberto Knox, przypomina, że właśnie w myśl teorii ewolucji Darwina każda najmniejsza nawet forma życia ma znaczenie w wielkiej całości. Jesteśmy jak łodzie żeglujące ze swoim ładunkiem genów i myśli (mój dodatek) przez wszechświat. Jeśli przewieziemy ten ładunek do następnego portu - tłumaczy Zofii filozof - to znaczy, że nie żyliśmy na darmo.  

I w tym miejscu czytamy:  Bjørnstjern Bjørnson (napisane w oryginale drukowanymi literami) wyraża tę myśl w wierszu "Psalm II".

A co stało się z wierszem "Przemiany"  Thomasa Hardy, pytam?

Oba wiersze niby mówią o sensie przemijania podobnie, ale zdecydowanie nie tak samo.